หลังคุณแม่คลอดลูก”ญาติฝ่ายชาย”ไม่มีใครมาเยี่ยม ฉันจึง”ตั้งชื่อนี้ให้ลูก”เมื่อแม่สามีมาเห็นชื่อแทบเป็นลม

 

 

วเขาทานกัน หลังจากที่เรื่องราวเหล่านี้เกิดขึ้น ฉันจึงค่อยๆเข้าใจแล้วว่าฉันรักพวกเขาเหมือนพี่น้องแท้ๆ แต่พวกเขากลับมองฉันเป็นเพียงคนใช้ในบ้านเท่านั้นเอง ก่อนหน้าที่จะแต่งงานแม่สามีดูเป็นคนเอาใจใส่เป็นห่วงเป็นใยนั้น ที่แท้เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งหมด สวนสามีก็เข้าข้างคนที่บ้านตนเองมากกว่าที่จะฟังภรรยาอย่างฉัน

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

 

 

ครั้งที่ 1 ฉันยอมทนไม่ทะเลาะกับแม่สามี แต่ก็ต้องมีเรื่องให้ทะเลาะกันอีก เมื่อแม่สามีรู้ว่าฉันเอาเงินให้พ่อเดือนละ 1,000หยวน (หรือราว 5,000 บาท) แม่สามีจึงพูดว่า “แต่งงานเข้าบ้านเราแล้ว ทำไมยังต้องเอาเงินไปให้ทางบ้านฝ่ายหญิงอีกด้วย” แม่สามีทะเลาะกับฉันใหญ่เลย และบอกว่า “จะต้องให้เงินแม่สามีเดือนละ 4,000 หยวน (หรือราว 20,000 บาท) โดยแม่สามีอ้างว่า เงินเหล่านี้แม่สามีจะช่วยเก็บไว้ให้ เพื่อเป็นเงินที่จะซื้อของให้ลูกหรือเพื่อซื้อบ้านในอนาคต」 ดูจากเหตุผลน่าจะไม่มีปัญหาอะไร เพราะฉะนั้นก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรก็ จึงเอาเงินให้แม่สามีเก็บทุกเดือน

นึกว่าเรื่องก็จะจบลงแค่นี้หรอ 2 ปีต่อมาคุณพ่อของฉันป่วยหนักนอนโรงพยาบาล ต้องใช้เงินกว่า 100,000 หยวน เป็นค่าใช้จ่ายในการรักษา ฉันจึงไปขอเงินจากแม่สามีมาช่วยเหลือพ่อ แต่แม่สามีไม่ยอมเอาเงินออกมา (นี่! ฉันขอเงินของตนเองไม่ได้ขอเงินสามีนะ) แม่สามีทำท่าทางแปลกๆและไม่ยอมเอาเงินออกมา จนในที่สุดฉันโมโหตบโต๊ะ1ที แม่สามีจึงบอกว่า “ตอนนี้พวกเธอยังไม่มีลูกจึงเอาเงินไปซื้อบ้านให้พี่ชายของสามีก่อน”

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ตอนนั้นเองฉันเกือบจะเป็นลม นี้มันเงินของฉัน หลายแสนบาทแม่เอาไปใช้โดยไม่ขออนุญาตฉันสักคำก็ให้คนอื่นไป ที่สำคัญคือให้ไปเลยไม่ได้ให้ยืม ความจริงพ่อของฉันมีเงินพอที่จะจ่ายเอง แต่เพราะฉันอยากจะมีส่วนช่วยเหลือพ่อบ้าง เพราะพ่อต้องเหนื่อยและลำบากมาแค่ไหนกว่าจะเลี้ยงเราสองพี่น้องมาจนโต สุดท้ายฉันจึงต้องไปยืมเงินพี่สาวก่อน 1 แสน ตอนนั้นฉันรู้สึกโกรธเกลียดตนเองมาก

 

 

 

 

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ฉันก็หมดความอดทนกับบ้านสามี ต่อมาไม่กี่เดือนฉันตั้งครรภ์ ก่อนที่จะถึงกำหนดคลอดแม่สามีบอกให้ฉันกลับบ้านไปอยู่ไฟ ทำให้ฉันโกรธจัดอีกครั้ง ฉันจึงตอบกลับไปว่า “ฉันกลับบ้านได้ แต่พ่อของฉันไม่สะดวกที่จะดูแลฉัน แม่รีบเอาเงินคืนมาก่อน 1แสน ฉันจะไปจ้างแม่บ้านมาดูแลฉันหลังคลอด” แม่สามีพูดไม่ออก

ลูกชายของฉันคลอดก่อนกำหนด อายุครรภ์ได้ 38 สัปดาห์ก็คลอดออกมาดูโลกแล้ว เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันต้องโมโหอีก เพราะตอนที่ตั้งครรภ์ฉันท้องผูกเป็นประจำ เพราะฉะนั้นจะนั่งในห้องน้ำนานไปหน่อย ทำให้น้องสาวสามีไม่พอใจมากหาเรื่องทะเลาะกับฉัน วันต่อมาฉันปวดท้องใกล้คลอดมาก แต่ไม่มีใครสนใจฉันเลย จึงตัดสินใจโทรให้พ่อมาช่วยรับฉันไปส่งที่โรงพยาบาล สามียังโกรธที่ฉันทำให้น้องสาวของเขาร้องไห้

หลังออกจากห้องคลอด ฉันเห็นเพียงพี่สาวและพี่เขย น้าและอาของฉันเท่านั้น แต่ไม่เห็นสามีหรือญาติฝ่ายสามีเลย พอฉันถามพ่อ พ่อก็บอกว่า”โทรบอกฝ่ายสามีแล้ว แต่ก็ไม่เห็นมีใครมาเลย”

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ในใจฉันคิดว่า คนบ้านนี้แล้งน้ำใจมาก ไม่มาส่งโรงพยาบาลก็ว่า แต่นี้คลอดแล้วยังไม่มาดูอีก ฉันโกรธจนคิดว่าถ้าจะทำอะไรไม่ไว้หน้ากันขนาดนี้ แล้วอย่ามาร้องเสียใจทีหลังนะ!

วันที่ 2 สามีและแม่สามีก็มา มองเห็นชื่อบนเตียงของลูกชายแม่สามีถึงกับระเบิดลง อาละวาดใหญ่ เพราะฉันให้ลูกชายใช้แซ่เดียวกับฉัน พวกเธอไม่สนใจไม่ใช่หรอ ดีซะอีกพ่อของฉันก็ไม่มีลูกชาย เอาลูกชายฉันเป็นทายาทสืบสกุลแทนละกัน

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

สามีของฉันทะเลาะกับญาติของฉัน ฉันจึงบอกไปว่า “ฝ่ายชายสละตัวอสุจิ แต่ฉันต้องอุ้มท้อง 10 เดือน และต้องปวดท้องนานกว่า 10 ชั่วโมงถึงจะคลอดออกมา และพวกคุณทำอะไรบ้าง? คนทั้งบ้านพวกคุณทำอะไร? เปลื่ยนชื่อหรอ ฝันไปเถอะ เซ็นต์ใบหย่าจะง่ายกว่านะ!”

คำพูดของฉันทำเอาแม่สามีถึงกับช็อก! หลังออกจากโรงพยาบาลแม่สามีก็มารับฉันกลับบ้านดูแลฉันอย่างดี น้องสาวสามีก็ไม่กล้าหาเรื่องอะไรอีก คนทั้งบ้านอยากให้ฉันเปลี่ยนชื่อลูกแต่ฉันไม่ยอม จึงคิดที่จะให้ฉันรีบบำรุงสุขภาพเพื่อเตรียมคลอดลูกคนที่2 ฉันได้แต่หัวเราะในใจว่า ฝันไปเถอะคนที่2 ถ้าทุกคนยังดีกับฉันเหมือนตอนนี้ ฉันอาจะขอคิดดูก่อนก็ได้